پیشگیری از آلودگی به COVID-19 به عنوان یک ویروس معلق در هوا مستلزم استفاده از موانع اولیه مانند ماسک صورت است [1و2]. اگر پیشگیری ازCOVID-19 را به صورت هرم سلسله مراتب نیازهای مازلو (Maslow Hierarchy of Needs) تصور کنیم، افکار لایه پایینی این هرم را تشکیل می دهند. این افکار منجر به اتخاذ روش های محافظ، غیر محافظ و محافظتی کاذب می شوند. یکی از این افکار، استفاده مکرر از ماسک صورت است. به عنوان یک فرد شاغل که در کشوری توسعه نیافته کار می کند و هنوز پنجمین پیک مربوط به این بیماری را پشت سر می گذارد، اولین سوالی که من همیشه از بیماران می پرسم این است که "چه موقعی ماسک صورت خود را عوض کردید؟ " در بسیاری از موارد، اگر این افراد صادق باشند، به طول عمر بیشتری از مدت استفاده از این ماسک ها اشاره می کنند. در هنگام رانندگی مشاهده شده است که بسیاری از رانندگان خودرو، ماسک های خود را روی آینه عقب یا دسته راهنمای ماشین آویزان کرده اند و جالب اینکه گاهی اوقات تعداد ماسک های آویزان بیش از دو عدد ماسک بوده است. چرا برخی افراد از مضرات استفاده بیش از حد ماسک صورت بی اطلاع هستند؟ پاسخ در فقدان آگاهی و اطلاعات در مورد طول زمان استفاده از ماسک است. پدیده شبه حفاظت، بیشتر در افرادی مشاهده می شود که وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایینی دارند و نمی توانند ماسک جدید تهیه نمایند. در برخی موارد، افراد حتی از ماسک های جراحی شسته شده خود استفاده می کنند. این پدیده حتی در دوران قرنطینه به دلیل وخامت وضعیت مالی خانواده ها بدتر شده است. در نهایت، توزیع گسترده ماسک های محافظ و ارایه اطلاعات مناسب در مورد استفاده صحیح از ماسک به افراد، به ویژه در مناطقی که وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایینی دارند، از وظایف ارایه دهندگان خدمات بهداشت عمومی است. در طول وخامت شرایط زندگی ناشی از بیماری COVID-19، انجام این وظیفه پیچیده و مشکل است [3] و تأثیر آن بر موج پیک های بیماری همه گیر COVID-19 به صورت منطقه ای و جهانی فاجعه بار به نظر می رسد. نتیجه گیری و پیشنهادات استفاده از ماسک صورت به عنوان سد دفاعی در برابر COVID-19 باید همراه با یکسری پروتکل های استاندارد باشد، که به این منظور متولیان سلامت موظف به تامین ماسک های صورت با کیفیت در میان مردم و آگاه سازی آن ها از روش صحیح استفاده از آن می باشند.

هدف: هدف پژوهش حاضر، روان سنجی نسخه فارسی نمایه عوامل حفاظت کننده فردی (IPFI) بود.روش: در پژوهش پیمایشی حاضر، 481 دانش آموز دبیرستانی (243 دختر) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از نواحی استان فارس انتخاب شدند. نسخه فارسی IPFI به روش ترجمه- ترجمه وارون تنظیم شد و برای گردآوری داده ها به کار رفت. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل عاملی استفاده شد.یافته ها: تحلیل عاملی به شیوه مولفه های اصلی نشان گر ساختار چهار عاملی توانش شخصی، توانش اجتماعی، تعهد اجتماعی و انسجام اجتماعی بود. ضریب همبستگی نمره کل مقیاس با عوامل توانش شخصی، توانش اجتماعی، تعهد اجتماعی و انسجام اجتماعی به ترتیب 0.78، 0.67، 0.70 و 0.72 بود (p£0.01). ضریب آلفای کرونباخ این عوامل نیز به ترتیب 0.96، 0.82، 0.86 و 0.77 به دست آمد. دو نیمه سازی پایایی ابزار را تایید کرد.نتیجه گیری: نسخه فارسی IPFI از روایی و پایایی مناسب برخوردار است.

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی کشورهای حوزه مدیترانه شرقی و از جمله ایران از مهم ترین کانون های بیماری های منتقله به وسیله حشرات و سایر بندپایان در دنیا هستند و با توجه به تنوع ناقلین و بویژه گونه های پشه ها، در معرض خطر انتشار بسیاری از بیماری های آربوویروسی قرار دارند. نیروهای نظامی در تمام نقاط دنیا، با توجه به نوع فعالیت و ماموریت خود بیشتر از مردم عادی در معرض گزش حشرات و بیماریهای منتقله بوسیله آنها واقع می شوند. ارتش های پیشرفته جهان برای حفاظت از سربازان خود از حشرات، به علوم نوین و تکنیک های پیشرفته مجهز شده اند. ولی متاسفانه نیروهای نظامی ایران تاکنون از تکنیک های مذکور بهره چندانی نبرده اند. البته در زمان جنگ تحمیلی نیز علی رغم وجود مشکلات فراوان ناشی از گزش حشرات بویژه در جبهه های جنوب، حداکثر سیستم حفاظت دهی رزمندگان در قبال حشرات، سمپاشی سنگرها و کاربرد کرم دافع سنگر بوده است.

اهداف: پدیده جنگ دارای تبعات گوناگونی است. در بعد انسانی، به غیر از تلفات جانی، میرایی ناشی از مجروحیت ها بار مالی بسیاری را برای فرد و جامعه در پی دارد. هدف این مطالعه، بررسی توزیع مجروحیت ها از جنبه های گوناگون و تحلیل آماری و طبی اطلاعات یکی از ستادهای مجروحین و مصدومین استانی است.روش ها: تحقیق حاضر به صورت توصیفی-مقطعی روی پرونده پزشکی مجروحین جنگ ایران و عراق اعزام شده به ستاد مجروحین و مصدومین یکی از استان های کشور طی سال 1366 صورت پذیرفت. اطلاعات درج شده در پرونده با استفاده از چک لیست محقق ساز استخراج شد و از نظر عضو آسیب دیده، مجروحیت به سر و گردن، اندام فوقانی، اندام تحتانی، قفسه صدری، شکم، ستون فقرات و لگن تقسیم گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های مربوط به متغیرهای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: بین کل افراد شرکت داده شده در مطالعه، 578 مورد مجروحیت ثبت گردید. شیوع آسیب اندام تحتانی (6/57%) بیش از سایر قسمت های بدن بود. اندام فوقانی (30%) و سر و گردن (7/15%) در رده دوم و سوم قرار داشتند. شایع ترین علت نظامی رخداد مجروحیت، انفجار خمپاره و اصابت ترکش ناشی از آن بود. بیش از نیمی از مجروحیت ها حین عملیات پدافند رخ داده بود.نتیجه گیری: عوامل غیرجنگی در بروز مجروحیت ها نقش مهمی دارد و در بیشتر مجروحیت ها ناحیه سر و تنه درگیر شده اند. لذا اهتمام در به کارگیری وسایل حفاظت فردی با درجه حفاظت بالا می تواند در کاهش شیوع مجروحیت ها موثر باشد.

عفونت هایی مانند هپاتیت B و C و نیز عفونت HIV که عامل مولد آنها در خون وجود دارد، ممکن است در جریان درمان های دندانپزشکی از فرد آلوده به فرد سالم منتقل شوند. از این رو، رعایت اصول استریلیزاسیون و حفاظت فردی در مطب های دندانپزشکی از اهمیت خاصی برخوردار است. ما در تحقیق حاضر، با تهیه پرسشنامه مناسب به بررسی عملکرد 450 تن از دندانپزشکان شرکت کننده در سی و هشتمین کنگره انجمن دندانپزشکی ایران پرداخته ایم. نتایج این تحقیق نشان داد که بیش از 69.4 درصد از دندانپزشکان همیشه در هنگام درمان دندانپزشکی از دستکش استفاده می کنند. این رقم در خصوص ماسک 82.1 درصد بود. استفاده از فور متداول ترین روش استریلیزاسیون در تحقیق حاضر بود. شایان ذکر است که فقط 10.4 درصد از کسانی که از فور استفاده می کردند، از زمان و دمای لازم برای استریلیزاسیون توسط این دستگاه آگاهی داشتند.

زمینه و هدف: بی شک یکی از با ارزش ترین و گرانبهاترین سرمایه های بخش صنعت و زیربنای توسعه پایدار اقتصادی و اجتماعی هر کشوری نیروی انسانی می باشد. بر اساس برآورد سازمان جهاد بهداشت تقریبا 45 درصد جمعیت دنیا در شمار نیروی کار جهانی قرار دارند و در ایران نیز تعداد کارگران بر اساس آمارگیر سال 1375 چهارده میلیون نفر برآورد شده است. لذا حفظ سلامت این قشر عظیم که حدود یک سوم الی دو سوم عمر خود را در تماس با انواع مخاطرات و عوامل زیان آور شیمیایی، فیزیکی، روانی، بیولوژیکی، و دیگر عوامل زیان بار در محیط کار سپری می نمایند، در ارتقا سلامت و توسعه جامعه نقش بسیار مهمی دارد. تحقیقات نشان داده که آموزشهای سنتی در شرایط کنونی کارآیی چندانی ندارند و بدون شناخت عوامل موثر در تغییر رفتار، دستیابی به تغییر آسان نخواهد بود. بنابراین آموزش ایمنی با استفاده از الگوهایی که عوامل موثر در رفتار را شناسایی و تقویت می نمایند ضروری می باشد. لذا این تحقیق با هدف بررسی تاثیر آموزش ایمنی بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی در عملکرد کارگران در زمینه استفاده از وسایل حفاظت فردی تنفسی انجام شد.روش بررسی: این مطالعه یک بررسی مداخله ای بوده که 88 نفر از کارگران مجتمع تولیدی ظریف مصور شهرستان بروجن در آن شرکت داشتند. نمونه گیری به روش تصادفی ساده در 2 مرحله صورت گرفت. روش گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای مشتمل بر 53 سوال (در قسمت دموگرافیک و ابعاد مدل اعتقاد بهداشتی شامل حساسیت، شدت، منافع و موانع درک شده و نیز راهنمای عمل) و چک لیست عملکرد بود، که قبل از مطالعه روایی و پایایی آن به دست آمد و بررسی در سه مرحله انجام شد در مرحله اول قبل از مداخله آموزش اطلاعات بوسیله تکمیل پرسشنامه و چک لیست عملکرد بدست آمد. در مرحله دوم مداخله آموزشی برای گروه مورد بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی در 5 جلسه آموزشی 55 دقیقه ای که با استفاده از روشهای آموزشی متنوع از جمله سخنرانی، نمایش فیلم، بحث گروهی و پرسش و پاسخ، صورت گرفت. و در مرحله سوم یک ماه بعد از مداخله نیز اطلاعات، مجددا جمع آوری گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره آگاهی، منافع و موانع درک شده کارگران قبل از مداخله آموزشی در حد متوسط  نمره عملکرد پایین تر از متوسط بود. اما بعد از مداخله آموزشی، نتایج این بررسی نشان داد که میانگین نمره آگاهی، حساسیت، شدت، منافع و موانع درک شده و عملکرد کارگران گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد به طور عمده و معنی داری افزایش یافته است.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که هر چه آگاهی، حساسیت، شدت، منافع و موانع درک شده کارگران در زمینه عوامل زیان آور شیمیایی محیط کار و بیماریهای شغلی تنفسی و وسایل حفاظت فردی تنفسی بالاتر باشد، عملکرد آنها در استفاده از وسایل حفاظت فردی تنفسی بیشتر بوده است. در راستای آموزش ایمنی توجه به راهنماها برای عمل از اهمیت زیادی برخوردار می باشد. لذا یافته های این بررسی تاثیر و کارآیی آموزش ایمنی مبتنی بر مدل اعتقاد بهداشتی را بر عوامل موثر بر رفتار کارگران در زمینه بهبود و عملکرد استفاده از وسایل حفاظت فردی تنفسی را مشخص و تایید می کند.

مواجهه با ساختارهای خشتی و گلی به دلیل گرفتاری ها و ابهامات حفاظتی در اتخاذ و گزینش تدابیر منطقی، بیشتر از آنچه  که مایۀ هیجان باشد، عامل هراس و تشویش حفاظت گران است. نجات بخشی چنین آثاری که گاه مرز بین شور و شعور و احساس و منطق را در می نوردد، بدون در نظر گرفتن نیازمندی آنها به مراقبت دائم، عقیم می ماند و گاه نتایجی اسف بار بر جای می نهد. این حقیقت ناشی از آن است که جامعۀ حفاظت گران در کل و بنا به هر دلیل، تلاشی بسیار کندتر از شتاب عوامل تأثیرگذار محیطی و گاه اندیشه های نامعقول و مخرب انسانی داشته و دارند. آنچه اعمال سیاست گذاری های حفاظتی در مورد چنین یادمان هایی را با احتیاط و حساسیتی ویژه همراه ساخته، ضرورت توجه به این نکته است که ایده های منظور شده هم باید کالبد اثر را در بر گیرند و هم حافظ سنت های شکل دهنده به فرهنگ معماری سازندۀ آن باشند. سنت هایی پا گرفته بر محور نیاز و گریز از اسراف که امروزه رنگ باخته اند و احیای آنها مستلزم در پیش گرفتن تدابیر حفاظتی ویژه خواهد بود. تجربه نشان داده است اتخاذ چنین سیاست هایی، پشتیبانی عمومی اما متولی واحدی را می طلبد تا تلاش های پراکنده در مسیری درست هدایت شوند و اندیشه های فاصله گرفته از منطق، در قالب مبانی خاصی سامان یابند. کم نیستند آثاری که بدون رعایت مفاهیم علمی حفاظت و مرمت مورد رسیدگی قرار گرفته اند اما هویت شان را بر باد رفته دیده اند. عمیقاً باید باور داشت که حفاظت در علمی ترین تعریف آن، بدون مراقبت حتی در ساده ترین شکل ممکن، دوام نخواهد آورد. تجربه نشان داده است که آثار خشتی و گلین بیشتر به نگهداری و مواظبت نیاز مندند تا دخالت های کالبدی. این تحقیق که به صورت میدانی و اسنادی (کتابخانه ای) و با رویکرد عینی و مبتنی بر مشاهدات و بررسی های محیطی انجام گرفته، این هدف را دنبال می کند که نقشی در پر کردن خلاء حفاظتی موجود داشته باشد و بتواند شرایط بهتری را برای حفاظت های آتی مجموعۀ چغازنبیل رقم بزند و دورنمای حفاظتی بهتری را در برابر تهدیدات بالفعل و بالقوه مجموعه ترسیم کند. این مهم زمانی کارآمد خواهد افتاد که پیشتر، چالش ها و تهدیدات شناخته شوند و تدابیر گذشته اثرسنجی گردند. این تحقیق همچنین در پی پاسخی به این پرسش است که تهدیدات پیش روی مجموعۀ  چغازنبیل کدام اند و سهم شان در این کارزار چیست؟ تجربۀ حفاظتی مجموعه در مواجهه با تهدیدات از آغاز تا آستانۀ شکل گیری پروژۀ بین المللی چغازنبیل که محدودۀ مطالعاتی تحقیق حاضر است این گمان را باورپذیر نشان می دهد که برای مقابله با تهدیدات، روی آوردن به شیوه های تدافعی منعطف نسبت به روش های تهاجمی خشک، به مراتب توفیق بیشتری به دنبال دارد.

مقدمه: یکی از مهم ترین عوارض استرس گرمایی در آتش نشانان، اشتباه در عملکرد به لحاظ ایمنی است که حوادث جبران ناپذیری را سبب می گردد. لذا این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر تجهیزات حفاظت فردی (PPE)[1] بر استرس گرمایی آتش نشانان در سال 1396 طراحی و انجام شد. روش: این مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی است که روی 30 نفر از کارکنان عملیاتی آتش نشانی شهرستان لارستان استان فارس صورت گرفت و نمونه مطالعاتی به صورت سرشماری انتخاب شدند. این مطالعه در اتاقک استاندارد محیطی با تجهیزات آتش نشانی یکسان و ارزیابی تاثیر دما و متابولیسم حاصل از تجهیزات حفاظت فردی بر اندازه شاخص های میانگین و درصد پیش بینی شده نارضایتی (PPD)[2] انجام شد. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که وزن ناشی از تجهیزات حفاظت فردی می تواند به طور غیرمستقیم و با تاثیر بر ضربان قلب و متابولیسم منجر به تغییرات میانگین رای پیش بینی شده و درصد پیش بینی شده نارضایتی گردد. ارزیابی تاثیر وزن تجهیزات حفاظت فردی و ضریب مقاومت لباس یا ضریب کلو (Clo) بر شاخص های رای پیش بینی شده و درصد پیش بینی شده نارضایتی نشان داد که ضریب مقاومت لباس آتش نشانی دارای تاثیر بیشتری بر این شاخص ها می باشد. (001>p) نتیجه گیری: یافته های مطالعه بیانگر این بود که استفاده از تجهیزات حفاظت فردی و همچنین ضریب مقاومت لباس آتش نشانی بر شاخص های رای پیش بینی شده و درصد پیش بینی شده نارضایتی تاثیرگذار بوده، بنابراین برای جلوگیری از بروز تنش گرمایی در آتش نشانان می توان از جلیقه های خنک کننده استفاده کرد تا ضمن کاهش تنش حرارتی حاصل از دما، متابولیسم و وزن تجهیزات حفاظت فردی منجر به خنک شدن دمای درونی بدن تا حد قابل قبول رای پیش بینی شده و درصد پیش بینی شده نارضایتی گردد.

مقدمه: محافظت کارکنان در طی کار با بیماران مبتلا به کووید 19 یکی از مسئولیتهای مهم مدیران در مواجهه با بحران پاندمی اخیر است. اگرچه دستورالعمهای بین المللی و ملی در این خصوص راهنمای عملکرد مدیران است اما در نظر گرفتن ویژگیهای محیطی و نوآوری های هر مرکز در محافظت بیشتر کارکنان نیاز به انتشار و اشتراک گذاری بیشتر است. ارائه تجارب بیمارستانها به بهبود استراتژی ها و انتخاب راهکارهای مناسب در مدیران پرستاری کمک می کند. روش کار: بیمارستان دکتر شریعتی با 151 تخت فعال از اسفند ماه سال 1399 به ارائه خدمات درمان و مراقبت از بیماران کووید 19 اختصاص پیدا کرد به همین جهت لازم بود تدابیری جهت محافظت کارکنان مراقبتی اتخاذ گردد. این مراحل در سه گام اصلی شامل (1) طراحی محیط فیزیکی پیش ورودی کارکنان (2) تامین وسایل و تجهیرات مورد نیاز و (3) طراحی فرایندها انجام گردید. نتیجه گیری: COVID-19 یک بیماری بسیار مسری است، انتقال ویروس با توجه به مواجهات شغلی همچنان تهدیدی بزرگ برای کارکنان کادر درمان محسوب میشود، در نظر گرفتن محیط فیزیکی مناسب، طراحی برنامه با توجه به امکانات بیمارستان و مشارکت کارکنان، طراحی فرایندهای شفاف با قابلیت اجرای بالا از اجزاء اساسی طراحی و اجرای برنامه های حفاظت فردی در شیوع بحرانهای عفونی هستند.